Λάρισα Άνοιξη 1985,

η πόλη ξυπνάει ήρεμα, ήσυχα, τα μαγαζιά ανοίγουν τα μπλε ρολά τους θαρρώ είναι 7:30 πμ. , γνώριμες φάτσες βγαίνουν και λάμπουν στο φως της πόλης, τα αυτοκίνητα τρέχουν μέσα στους δρόμους του κέντρου, παρκάρουν μπροστά από τα καταστήματα πρωί – πρωί, ψωνίζουν και φεύγουν ολοταχώς.

Ο Καστανάς Κούμα ή Ρούσβελτ κλασσικός, φωτογράφος στην κεντρική πλατεία με τις κόκκινες μηχανές τους. Παλιά λεωφορεία στη κεντρική στάση το ένα πίσω από το άλλο. Στην ηγεσία του Δήμου Λάρισας τότε ο κομμουνιστής Αριστείδης Λαμπρούλης, ναι τον βοήθησαν οι δεξιοί τότε και έκανε το θαύμα της 14χρονης θητείας του. Πεζόδρομος ούτε για δείγμα οι σκέψεις και συζητήσεις ανώριμες τότε για την μεγάλη αλλαγή του κέντρου της πόλης. Γιώργος ετών 16 έφηβος, Δικαστικό μαζευόμαστε δίπλα και εδώ γίνεται νυφοπάζαρο, παιδιά, νεολαία πάει, γυρνάει πάνω κάτω το αδιαχώρητο, θαρρώ ότι τις απόκριες γίνεται συνωστισμός ο ένας πάνω στον άλλο. Εκεί περνάμε τα βράδια μας μιλώντας με φιλενάδες και φίλους μας, κάνοντας easy καμάκι γιατί όλοι γνωριζόμαστε. Μαζεύονται από όλα τα σχολεία μετά τα φροντιστήρια εκεί, εγώ, ο Γιώργος με τον κλασσικό Γκουγουλία Βαγγέλη αείμνηστος τώρα αφού μας εμπεδώσει τη μαθηματική άσκηση και μάθουμε τα μαθηματικά με τη μοναδική του μέθοδο εμπρός για να συναντήσουμε τα κορίτσια. Η εποχή του “Careless whisper” του George Michael, φανατικός σου λέω, πέρασα ανεπανάληπτες ερωτικές στιγμές σ΄ όλες τις disco bibero, studio αλλά μέχρι και στη ντισκοταβέρνα Hobie το έβαλε.

Επάνω στο free garden περνάει με τα πόδια, ψηλά βλέπω ζαχαροπλαστεία, επιπλάδικα, την οικία του δεσπότη, πάντως αρχαία δεν βλέπω. Έχει δροσιά εκεί πάνω, κάτω στο γρασίδι μαζευόμαστε και μιλάμε, άντε και φιλιόμαστε λίγο, χαβαλέ,

Στη Νομαρχία κάτω θαρρώ στην Κουμουνδούρου το “LORENZO” τα βράδια Παρασκευής μέσα με τα φώτα τα νέον μωβ, μπλε και ο μπάρμαν σερβίρει blue caracao με βότκα. Το παζάρι στο Αλκαζάρ κάθε 24 Σεπτεμβρίου, χαμός φώτα από τη Βενιζέλου, τη γέφυρα, μπουλούκια μπουλούκια οι επαρχιώτες, Ζωολογικός κήπος με λίγα ζώα, παλιά όμως μαθαίνω.

Φθάνω στα Καζαντζίδικα και βλέπω τον πατέρα μου τον Νίκο έξω από το μαγαζί να προσελκύει πολίτες, φίλους γνωστούς, να τους δείχνει την πραμάτεια, τα παπούτσια στη σειρά επάνω στο πεζοδρόμιο, μπουφάν, μπλούζες, στρατιωτικά, ανεμίζουν στον αέρα της πόλης, όλα φεύγουν αρκεί να ξέρεις να τα πουλά μου λέει, βλέπω αυτή η σαγιονάρα dermoplast την στρίβεις γύρω, γύρω δεν σπάει είναι «Γερμανική» πατούμενα «Songum» από την Ιαπωνία για κάθε περπάτημα. Πιο κάτω λουκουμάδες, κουρκουμπίνια από τον Ρόμβο, κάθε πρωί που δουλεύω τα καλοκαίρια βούτυρο μέλι μερίδα.

Στην Ταχυδρομείου τα ταξί δρόμοι παντού, λεωφορεία αστικό μπροστά από Ρούσβελτ, τσίπουρα Μπαρμπαγιάννης, Hotel Astoria, Στρατιωτικό πρατήριο στην Παπακυριαζή, εδώ πάνε οι θείοι στρατιωτικοί και ψωνίζουν σχεδόν τσάμπα. Κλινική Κατσίγρα μικρός θυμάμαι, γ΄ δημοτικού έκανα σκουληκοειδήτιδα σχεδόν σε οξεία μορφή. Σιντριβάνι όμως στη μέση, μπαλόνια για τα παιδιά, καναδυό λουστραδόροι, φαρμακοποιός ο Ντίνας με πρόβλημα κινητικότητας δεν ξέρω τι έχει. Ερμού κάθε παραμονή πρωτοχρονιάς χαμός, βεγγαλικά, χαρτιά, σφυριά, καραμούζες έτσι για το έθιμο θαρρώ κρατάνε τα υπαίθρια μαγαζιά μια εβδομάδα. Σουβλάκι ο Παράξενος ο παππούς στην Δήμητρας, Κωνσταντινίδης γλυκά μιλφέϊ και σερραϊκό γαλακτομπούρεκο.

Μάρτιος 1996

Γύρισα στη Λάρισα πήρα τα πτυχία μου στην ΑΣΟ ΕΕ και Νομική Αθηνών, βλέπω πεζόδρομους στις κεντρικές οδούς, Κούμα, Ρούσβελτ, Ασκληπιού, στα Καζαντζίδικα, κυκλοφοριακό δεν βρίσκω πάρκινγκ, ας το βάλω πίσω προς Δήμητρας, Φρούριο, όλο δρόμοι είναι χωρίς κίνηση, δράση επαγγελματική μηδέν, ανεβαίνω οπότε θέλω να πάω στην εκκλησία Αγ. Αχίλλιο. Δημοτική αρχή ο Καφφές, την έφεραν στον Λαμπρούλη μικρή η περίοδος συνεργασίας ΠΑΣΟΚ – ΚΚΕ, ονειρεύεται τον ΧΥΤΑ, το κέντρο όμως παρατήμενο σε σκουπίδια, αυτοκίνητα πάνω στους πεζοδρόμους, φορτηγά με τα εμπορεύματα ότι ωρα θέλουν, η τροχιά δεν υπάρχει. Τα μαγαζιά στον πεζόδρομο ανεβαίνουν σαρώνουν στον κόσμο. Όποιος είχε μαγαζί είναι τώρα πλούσιος, νεόπλουτος καλύτερα, καφέ, ρούχα, παπούτσια, καλλυντικά, τσίπουρα λίγοι, καλές φίρμες κλείνουν και τους κοινόχρηστους χώρους τους ακάλυπτους του ισογείου για λίγα τετραγωνικά παραπάνω χωρίς να ενημερώνουν τον Δήμο φυσικά. Χωρίς τέντες όμως τα καφέ, συμμαζεμένα και διακριτικά, Arco, Απέρριτον, Λέλλης όλα πιασμένα. Πεζοδρομήθηκαν και τα Καζαντζίδικα στην αρχή φωνάζουν, τώρα ανέβηκε η δουλειά, περπατούνε ρε πατέρα ο κόσμος περπατάει, δεν παρκάρει μπροστά με τις λάσπες για να πάει τη γαλώτσα υγιή το χωράφι. Ο Ρόμβος έγινε πολυκατοικία Τζακοβιτσ έφυγε, χαλβάδες Παπαστεργίου πήρε σύνταξη. Η ΑΕΛ χωρίς τις παλιές δόξες, Αλκαζάρ έρημο χωρίς παζάρι, το πήρε η Γιάννουλη, να βλέπω κάποια τμήματα του α΄ Αρχαίου θεάτρου, βλέπω πέδιλα με σκυρόδερμα επάνω στις κερκίδες. Κάποια ξέρω και ζητούσαν Δικηγόρο, μηχανικό ιδιοκτήτη ντροπή.

Γιώργος 27 ετών γράφηκε για άσκηση στη Δικηγορία στον Διαμαντή, στον Μητράκη να μάθει από όλα ποινικό – αστικό. Τα δικαστήρια σφίζουν από δουλειά. Παλιός δικηγόρος Νασιακόπουλος συγχωρεμένος, Τσακίρη, Ζαμπούκης πέθανε σχεδόν στο ακροατήριο, Καραμανώλης και συγγραφέας έφυγε κι αυτός. Η φήμη του Νικούλη περιπλανιέται στους διαδρόμους του μεγάρου. Η κεντρική πλατεία με τη παλιά μορφή της δεν άλλαξε με καφέ κλασσικά, εκεί γίνονται όλες οι προεκλογικές ομιλίες και γίνεται χαμός . Τρίγωνη πλατεία θα γίνει πεζόδρομος, μύλος του παπά μπαίνει για τα καλά στη ζωή μας. Το φρούριο πεζοδρομείται και μπαίνουν φώτα αλλά τα καφέ-μπαρ όλα παράνομα.

Σεπτέμβριος 2010

Γιώργος 41 χρονών. Έγιναν τα πεζοδρόμια στη Κύπρου μεγάλα να παρκάρουν μεγαλύτερα οχήματα, δεν υπάρχουν τώρα παρκόμετρα αλλά δημοτικοί αστυνόμοι σφυρίζουν και γράφουν. Πλατεία αμαρτωλή Αγαμέμνονα Μπλάνα. Ιδιωτικό πάρκινγκ και κάνει ότι γουστάρει 5 ΕΥΡΩ για να μπεις μόνο. Η κρίση χτυπάει τους πεζόδρομους, έπεσε η κίνηση όμως στα καφέ, ο καφές 3,5 ΕΥΡΩ και πάνω. Το τραπεζοκάθισμα στο Δήμο 100 ΕΥΡΩ φταίει ο Δήμαρχος λένε. Ο καφές στοιχίζει 0,2 ΕΥΡΩ υλικά.

Η κεντρική πλατεία αλλάζει το 1998 επί Καφφέ, γλυπτό Πηνειού και δεν συμμαζεύεται, μάρμαρα, πλατείες να ταιριάζει με το Αρχαίο Θέατρο. Α! Έχει αποκαλυφθεί αφού ξοδεύτηκαν δισεκατομμύρια ΕΥΡΩ τώρα άλλαζε και ο υπεύθυνος μάλλον τον δήλωσαν δεν ξέρω γιατί τώρα μαραζώνει. Μην ξεχάσω μπροστά εκεί θα μιλήσω στις 15 Σεπτεμβρίου παρουσίαση 100 υποψηφίων δημοτικών συμβούλων και κοινοτικών συμβούλων της παράταξης «ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΟΛΗΣ» είμαστε ανεξάρτητοι.

Μα καλά μου λένε θα τα βάλεις μεγαθήρια;

Μα λέω αυτοί χωρίς τη στήριξη ξένων από Λάρισα παραγόντων δεν μετράνε. Θα τους κερδίσω γιατί τα πράγματα άλλαξαν. Είμαστε στο κοινωτικό Κέντρο και κοντά στο 40% λένε οι δημοσκοπήσεις, ας πάνε οι άλλοι με τα κόμματα που μας κατέστρεψαν.

Είναι λέει 12 χρόνια σαν Δήμαρχος έκανε έργο και διαθέτει λεφτά σε εργολάβους. Ε, γι΄ αυτό του είπα ότι έδωσε ότι πάει τώρα σπίτι ή στο κτήμα του. Η πόλη χρειάζεται ανατροπή, νέες, άφθαρτη, υγιείς δυνάμεις, νέο πολιτική προσωπικότητα. Της αντιπολίτευσης έχουν χαθεί, χωρίς να προσέξουν μόνο να μαλώνουν με το Δήμαρχο. 5 από τους 9 τους έφυγαν του Γιάννη κλείσε το μαγαζί δεν μπορείς να τους συμμαζέψεις. Κάποιες άλλες δυνάμει είναι κόμματα των δύο προηγούμενων που έφυγαν γιατί θέλουν να γίνουν αυτοί ηγέτες. Γιώργο μπορείς μετά με τους συλλόγους και φορείς της πόλης να γίνεις Δήμαρχος. Εγώ τους δείχνω τον δρόμο, μια φορά αρπάζεται η ευκαιρία σε πολίτες, τιμωρούν και κατευθύνουν. Αν δεν πετύχω τελείωσα θέλουν το ίδιο τροπάριο. Πολύ καλώς. Όμως εγώ θέλω κοινωνική συγκοινωνία, πεζοδρόμηση ιστορικού κέντρου, μεγάλο Μητροπολιτικό πάρκο με τη στρατιά. Αύξηση του συντελεστή δόμησης στις συνοικίες , πεζό ποδηλατόδρομων από συνοικίες στο κέντρο, λειτουργίας Α΄ Αρχαίου Θεάτρου, TRAM – TRAIN στις γραμμές ΟΣΕ, μείωση δημοτικών τελών, συνοικιακά συμβούλια.

Αυτός ήταν, είναι θα είναι ο Γιώργος.

ΕΛΑΤΕ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ.