«Λόγοι συνωδά τοις έργοις»

Μπορεί να φαίνεται παράδοξο και «υβριστικό» να χρησιμοποιήσω μια βασική πρακτική συμβουλή ζωής από την μαφιόζικη παράδοση, αλλά θεωρώ ότι δεν κάνω κατάχρηση δικαιώματος ύστερα από μια εθελούσια απουσία ενός έτους από τον δημόσιο γραπτό λόγο για τα τεκταινόμενα στην πόλη μας.

«Αν πρέπει να πεις ψέματα, καν’ το λακωνικά» παραθέτεται με χιούμορ και υπογράφεται με το ψευδώνυμο «V» ένας από τους άγραφους νομούς της φαμίλιας Μακιαβέλλι.

Και επειδή οι άρχοντες και προύχοντες το τελευταίο δεκαήμερο σε όλα τα επίπεδα ανταγωνίζονται μεταξύ τους ποιος είναι ο ανώτερος, ικανότερος, δυνατότερος και εξυπνότερος προκειμένου να είναι δημοφιλείς και να διατηρήσουν την εξουσία τους, ο μόνος τρόπος για να πέσουν οι μάσκες και να διαπιστώσουμε το μισητό τους προφίλ είναι να τους προκαλέσουμε να πουν «κι’ άλλα» και να καταλάβουν επιτέλους ότι έχουν αλλάξει οι καιροί και βρισκόμαστε πλέον στη φάση της ακαταμάχητης διαφοράς να μην συμμορφωνόμαστε στα σφετεριστικά καλέσματά τους.

Κάνοντας χρήση λοιπόν του άρθρου 14 παρ.1 του Συντάγματος εκφράζω ως ενεργός πολίτης τους κάτωθι στοχασμούς:

1. Το πολλά υποσχόμενο εργαλείο των Σ.Δ.Ι.Τ. (Συμπράξεων Δημοσίων Ιδιωτικών Τομέων) δίκην «κρυφοδάνειου» που δεν «καταγράφεται σαν Δημόσιο χρέος» τις λεγόμενες πληρωμές διαθεσιμότητας που μεταθέτουν την υποχρέωση καταβολής του συμβατικού ανταλλάγματος από το Δημόσιο στον ιδιώτη σε μεταγενέστερο χρόνο αποδεικνύεται «φιάσκο» όπως επισημαίνει και στηλιτεύει και ο πρόεδρος της Π.Ε.Σ.Ε.Δ.Ε. στο 65^ο Τακτικό Συνέδριο θεωρώντας ότι τα έργα από Σ.Δ.Ι.Τ. είναι «Έργα σε ομηρία», κοστίζουν πανάκριβα στην κοινωνία και δεν αποτελούν διέξοδο από την οικονομική κρίση.

Πόσο προφητικά αποδεικνύονται όλα αυτά με την περίπτωση των Τεμπών: Χρηματοδοτική συμβολή του Δημοσίου 225 εκ. ευρώ αναπροσαρμοσμένη στα 278,1 εκ. ευρώ.

Οι αρχικοί Μέτοχοι αναλαμβάνουν την υποχρέωση να καταβάλουν στον Παραχωρησιούχο ως Δεσμευτική Επένδυση συνολικά το ποσό των 100 εκ. ευρώ. Ύστερα από την αστοχία των πρανών ο Παραχωρησιούχος «τρομάζει» να αποδεχθεί τις ευθύνες του. Έχει δημιουργηθεί η μεγαλύτερη κοινωνικο-οικονομική αναστάτωση στην χώρα μας οδηγώντας σε δοκιμασία την κοινωνική εξέγερση και την δημόσια ασφάλεια, σε φαλκίδευση το κράτος δικαίου και σ’ έναν επαχθή «αχταρμά» την καθημερινότητα, στη λογική του «έπιασα έναν κλέφτη τον αφήνω δεν με αφήνει».

2. Ο Ν. 3263/04 που καθιέρωσε το μειοδοτικό σύστημα ανάθεσης των δημοσίων έργων προβλέπει στο άρθρο 9 πειθαρχικές ευθύνες των διοικητικών οργάνων για τους:

α) επιβλέποντες β) Τον Προϊστάμενο της Διευθύνουσας Υπηρεσίας και γ) Τον Προϊστάμενο και τα όργανα της Προϊσταμένης Αρχής, ο δε Ν.3389/05 για τις Συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα στο άρθρο 9 με τις Γενικές Αρχές του κλείνει με την Αρχή της προστασίας του περιβάλλοντος, επισημαίνοντας ότι το φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον συνιστά αγαθό που προστατεύεται αυτοτελώς, προκειμένου να εξασφαλιστεί η οικολογική ισορροπία και να διαφυλαχθούν οι φυσικοί πόροι προς χάρη των επόμενων γενεών.

3. Επειδή ήδη είναι θολό το τοπίο με τις συναρμοδιότητες σαν πολίτης της Λάρισας θέτω τα εξής ερωτήματα:

α) Για το κτίριο του «ΟΥΗΛ» (Νέο Θέατρο): Η διοικητική παραλαβή για χρήση που έγινε με την κοπή της Βασιλόπιττας από τη δημοτική αρχή και η σε εξέλιξη διενέργεια της προσωρινής παραλαβής, μέχρι να τελειώσει το 15μηνο της οριστικής παραλαβής, ποιο κατάλογο χρηστών θα περιλαμβάνει; Παρατάξεις του Δ.Λ. εκλεγμένες ή μη; Συλλόγους κοινωνικών φορέων; Ιδιώτες για ολιγοήμερες εκθέσεις;

β) Η δεύτερη φάση κατασκευής του αμφιθεάτρου με χρονικό ορίζοντα το 2012 με 680 θέσεις και 500 μ2 σκηνή για να φιλοξενήσει όχι μόνο θεατρικά σχήματα αλλά και όπερα και οπερέτα, δεν γνωρίζω τι συνειρμούς δημιουργούν στον αναγνώστη, αλλά στον γράφοντα κάτω από το βάρος της οικονομικής κρίσης και της κλιμακούμενης κοινωνικής κατακραυγής ο παραλληλισμός με τα παθήματα των Αβδηριτών που προκατασκεύασαν μια μεγαλοπρεπή κρήνη ξοδεύοντας όλα τα χρήματα που είχαν συγκεντρώσει για ύδρευση της πόλης τους, και έτσι τους έμεινε η κρήνη για στόλισμα χωρίς νερό, προσομοιάζει τραγικά την πραγματικότητα.

γ) Η παράκαμψη που αρχίζει από τη Γέφυρα της Ν. Σμύρνης και συμβάλει στην Γρηγ. Λαμπράκη (Κοζάνης).

Ο ανάδοχος ενώ κινήθηκε η διαδικασία έκπτωσής του από την Περιφέρεια Θεσσαλίας στη συνέχεια παραμένει στο έργο με άγνωστα χρονοδιαγράμματα και πλήθος εξωτερικοτήτων που έχει δημιουργήσει το έργο στη συνοικία Παπασταύρου με πολλά τροχαία ατυχήματα, ευτυχώς μέχρι σήμερα όχι σοβαρά, με προβλήματα ορατότητας στην αλλαγή υψομέτρου επί της οδού Πάρνηθος (Αλκαζάρ) και λόγω του κυκλοφοριακού φόρτου επικινδυνότητα και αποκοπή από την κίνηση των πεζών προς τον Άλσος του Αλκαζάρ, χωρίς να τηρεί τις Προδιαγραφές της περιβαλλοντικής οδοποιίας, παραμένει αδρανής. Τι περιμένει το «μάννα» εξ ουρανού; Με την «χολή» των συμπολιτών μας τι θα γίνει;

δ) Ο ΦΟ.Δ.Σ.Α. (Φορέας Διαχείρισης Στερών Αποβλήτων) αδυνατεί ακόμη να ξεκινήσει το πρόγραμμα Ανακύκλωσης γιατί «έμεινε από σακούλες». Σημειωτέον ότι η Μονάδα Ανάκτησης Υλικών είναι ολοκληρωμένη και αποπληρωμένη από το 2000. Η διαχείριση στερεών αποβλήτων του Δ.Λ. στα διάφορα συνέδρια παρουσιάζεται ως υποδειγματική, ελέω και του προέδρου της Ε.Ε.Δ.Σ.Α. (Ελληνικής Εταιρίας Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων) και «Κύριος οίδε» τα στραγγίσματα Χ.Υ.Τ.Α. (Χώρος Υγειονομικής Ταφής Αποππιμάτων) σε περίοδο βροχοπτώσεων με Βυτιοφόρα (πόσα !!!) μεταφέρονται για επεξεργασία στην Μονάδα Βιολογικού καθαρισμού της Λάρισας. Όσο για τις παραμέτρους BOD «λειτουργεί» υποδειγματικό εργαστήριο στο χώρο του ΧΥΤΑ. Πιστοποιημένο ή μη δεν έχει σημασία. Αυτή την περίοδο η «πρόοδος» συνεχίζεται ακάθεκτη και στην εκμετάλλευση του Βιοαερίου δίνοντας τη σκυτάλη στη ΔΕΥΑΛ.

ε) Τέλος σαν προεκλογικό πυροτέχνημα θα μας προκύψει και η μελέτη για το Νέο Δημαρχείο σύμφωνα με την τελευταία λέξη της Βιοκλιματικής Αρχιτεκτονικής μακριά όμως από την συμμόρφωση προς τις διατάξεις της οδηγίας 2001/42/ΕΚ σχετικά με την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΦΕΚ 1225Β/2006). Για εναλλακτικές δυνατότητες θα μιλάμε τώρα;

Ας αφήσουμε «αφάγωτη» και την προίκα της νομαρχίας. Θα βάλουμε το σύμπαν να συνωμοτήσει για να αποδείξουμε ότι το οικόπεδο επί της Καλλιθέας πληροί όλες τις προϋποθέσεις αδειοδοτήσεων.

Αν ύστερα από τα προεκτεθέντα συνεχίζει να υπάρχει η εμπιστοσύνη στη δημοτική αρχή σε σχέση με το κριτήριο «Λόγοι συνωδά τοις έργοις» (Αριστοτέλης. Ηθικά Νικομάχεια 1172 b, 5) ας τις δοθεί η ευκαιρία να ολοκληρώσει τα «ημιτελή» έργα της, την διοργάνωση των Μεσογειακών αγώνων «επί χάρτου» και την «υπερατλαντική» ενημέρωσή της.

Μπασδάνης Βασίλης

Πολιτικός Μηχανικός

Τομεάρχης Πολεοδομίας - Σχεδίου Πόλεως

«Ταυτότητα Πόλης»